Ang Bagong Pagkakakilanlan sa Kay Cristo

 

Sapagkat kayo'y mga anak, isinugo ng Diyos ang Espiritu ng Kanyang Anak sa ating mga puso, na sumisigaw, ‘Abba, Ama!’ Galacia 4:6

Kapag binasa natin ang talatang ito, makikita natin na hindi lamang ito simpleng paalala kundi isang napakalalim na katotohanan tungkol sa ating pagkakakilanlan sa Diyos. Si Apostol Pablo ay sumusulat sa mga mananampalataya na nahihirapan at unti-unting bumabalik sa kaisipan ng pagiging alipin sa ilalim ng kautusan sa halip na mamuhay sa kalayaan ng biyaya, kaya malinaw niyang ipinahayag na hindi na sila alipin kundi mga anak ng Diyos. Sa kontekstong ito, mahalagang maunawaan na ang pagiging anak ay hindi bunga ng ating sariling kabutihan kundi resulta ng ginawa ni Hesus, na sa pamamagitan Niya tayo ay inampon at tinanggap sa pamilya ng Diyos, kaya ang ating relasyon sa Kanya ay hindi gantimpala kundi isang kaloob ng biyaya.

Ipinapakita rin ng talata na isinugo ng Diyos ang Espiritu ng Kanyang Anak sa ating mga puso, at ito ang Banal na Espiritu na patuloy na kumikilos sa loob natin hindi lamang bilang kapangyarihan kundi bilang isang personal na presensya na nagpapatunay na tayo ay tunay na mga anak ng Diyos, gumagabay sa atin sa katotohanan, at unti-unting binabago ang ating pagkatao upang maging katulad ni Cristo. Dahil sa presensya ng Espiritu, ang ating pananampalataya ay hindi na lamang panlabas na pagsunod sa mga utos kundi nagiging isang panloob na karanasan ng pagbabago at pakikipag-ugnayan sa Diyos.

Ang salitang “Abba” ay may napakalalim na kahulugan sapagkat ito ay isang tawag ng isang anak sa kanyang ama na nagpapahayag ng matinding lapit, pagtitiwala, at pagmamahal, at ginamit din ito ni Hesus sa Marcos 14:36 noong Siya ay nananalangin, kaya ipinapakita nito na ang uri ng relasyon na mayroon si Jesus sa Ama ay siya ring relasyon na ibinibigay sa atin. Dahil dito, hindi na tayo dapat lumapit sa Diyos na parang isang malayong hukom na kinatatakutan kundi bilang isang Ama na handang makinig, umunawa, at magmahal sa atin nang lubos.

Sa liwanag ng katotohanang ito, ang ating buhay ay dapat magbago sapagkat hindi na tayo nabubuhay sa takot kundi sa pagtitiwala, hindi na tayo walang katiyakan kundi may seguridad sa pag-ibig ng Diyos, at hindi na tayo nananatili sa dating pagkatao kundi patuloy na binabago ng Espiritu upang maipakita ang katangian ng ating Ama sa ating pamumuhay. Kaya mahalagang tanungin natin ang ating sarili kung ang relasyon ba natin sa Diyos ay puno ng takot o pagtitiwala, kung nararanasan ba natin ang gawa ng Banal na Espiritu sa ating buhay, at kung tinatanggap ba natin nang buo na tayo ay tunay na mga anak ng Diyos o patuloy pa rin tayong namumuhay na parang alipin.

Sa araw na ito, subukan mong lumapit sa Diyos at tawagin Siya bilang Ama nang may buong puso, hindi dahil perpekto ka kundi dahil tinanggap ka Niya, at hayaang ang katotohanang ito ang magbigay sa iyo ng kapayapaan at lakas upang mamuhay ayon sa Kanyang kalooban.

Panalangin:
“Ama naming Diyos, salamat dahil tinawag Mo akong Iyong anak at hindi lamang lingkod. Tulungan Mo akong maunawaan at maranasan ang lalim ng relasyong ito sa Iyo. Puspusin Mo ang aking puso ng Iyong Espiritu upang ako ay mabago at matutong lumapit sa Iyo nang may pagtitiwala at pag-ibig. Sa pangalan ni Hesus, Amen.”