Daily Devotional

  “Anak ko, huwag mong hamakin ang pagtutuwid ng Panginoon, at huwag kang mainis sa Kanyang pagsaway; sapagkat sinasaway ng Panginoon ang Kanyang iniibig, gaya ng ama sa anak na kanyang kinalulugdan.” — Kawikaan 3:11–12 Sa buhay natin, may mga pagkakataong dumaraan tayo sa pagtutuwid ng Diyos—mga sitwasyon na hindi komportable, mga pagkabigong nagtuturo sa atin, o mga pagsaway na tumatama sa ating puso. Kadalasan, kapag tayo ay kinokorek ng Diyos, ang una nating reaksyon ay magtanong: “Bakit ito nangyayari sa akin?” Ngunit sa mga talatang ito, ipinaalala ng aklat ng Haring Solomon na ang pagtutuwid ng Diyos ay hindi tanda ng Kanyang paglayo kundi patunay ng Kanyang pag-ibig. Tulad ng isang mabuting ama na nagtutuwid sa kanyang anak dahil nais niya itong lumago at mapabuti, ganoon din ang Diyos sa atin. Hindi Niya tayo hinahayaang manatili sa maling landas dahil mahalaga tayo sa Kanya. Ang Kanyang pagsaway ay hindi para tayo’y sirain kundi para tayo’y hubugin. Minsan masakit ang ...

 “Ngayon, nawa’y ang Diyos ng kapayapaan, na muling nagbangon mula sa mga patay sa dakilang Pastol ng mga tupa, na sa ating Panginoong Hesus , sa pamamagitan ng dugo ng walang hanggang tipan, ay magpakasakdal nawa sa inyo sa bawat mabuting gawa upang gawin ang Kanyang kalooban, na gumagawa sa atin ng kalugud-lugod sa Kanyang paningin, sa pamamagitan ni Jesu-Cristo; sumakanya nawa ang kaluwalhatian magpakailanman. Amen.” — Hebreo 13:20–21 Ang mga talatang ito ay isang napakagandang panalangin at pagpapala na nagpapakita ng puso ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Inilarawan Siya bilang “Diyos ng kapayapaan,” isang paalala na ang tunay na kapayapaan ay hindi nagmumula sa magandang sitwasyon kundi sa presensya ng Diyos mismo. Sa mundong puno ng kaguluhan, takot, at pagod, napakahalaga ng katiyakang ito: ang Diyos na ating pinaglilingkuran ay Diyos na nagbibigay ng kapayapaan at hindi ng kawalan ng pag-asa. Binanggit din dito si Jesus bilang “dakilang Pastol ng mga tupa.” Tulad ng isa...

  “Kahit siya’y mabuwal, hindi siya lubusang mapapahamak, sapagkat inalalayan siya ng Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang kamay.” — Awit 37:24 Sa buhay pananampalataya, may mga pagkakataong tayo ay nadadapa, nanghihina, at tila nawawalan ng lakas upang magpatuloy. May mga araw na ang ating pananampalataya ay sinusubok ng problema, kabiguan, pagkakamali, at mga sitwasyong hindi natin inaasahan. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, nagbibigay ng napakalaking pag-asa ang mga salitang ito mula kay Haring David . Ipinapaalala niya na ang taong nagtitiwala sa Diyos ay maaaring mabuwal, ngunit hindi siya lubusang mapapahamak sapagkat hawak siya ng Panginoon. Napakahalagang maunawaan na hindi ipinapangako ng Diyos na hindi tayo kailanman madadapa. Ang buhay Kristiyano ay hindi buhay na walang pagkakamali o pagsubok. Maging ang mga taong matatag sa pananampalataya ay nakakaranas ng panghihina at pagkatalo. Ngunit ang kaibahan ng taong may Diyos ay ito: kapag siya ay bumagsak, may kamay na handa...

  “ Ang isinugo ng Diyos ay nagpapahayag ng mga salita ng Diyos, sapagkat lubusang ipinagkakaloob ng Diyos ang kanyang Espiritu.   ” — Juan 3:34 Sa talatang ito, ipinakikilala ni Juan Bautista ang tunay na pagkakakilanlan ni Hesus bilang Siyang isinugo ng Diyos. Hindi lamang tao ang nagsasalita rito kundi ang mismong Anak ng Diyos na puspos ng Espiritu at may ganap na awtoridad mula sa Ama. Ang bawat salitang lumalabas sa Kanyang bibig ay salita ng Diyos, sapagkat Siya ay kumikilos at nagsasalita ayon sa kapangyarihan at kalooban ng Ama. Napakalalim ng bahagi ng talata na nagsasabing “hindi ipinagkakaloob ng Diyos ang Espiritu nang may hanggan.” Ipinapakita nito ang kasaganahan at kapuspusan ng Espiritu ng Diyos kay Cristo. Walang kakulangan sa Kanyang kapangyarihan, karunungan, at biyaya. Ang buhay ni Jesus ay ganap na pinangungunahan ng Banal na Espiritu , kaya ang Kanyang mga salita ay nagbibigay-buhay, nagdadala ng katotohanan, at naglalapit ng tao sa Diyos. Ngunit ang m...

  “Pinahihiga Niya ako sa sariwang damuhan; inaakay Niya ako sa tabi ng mga tahimik na tubig.” — Awit 23:2 Sa talatang ito, ipinapahayag ni Haring David ang isang napakagandang larawan ng pag-aalaga ng Diyos sa Kanyang mga anak. Inilarawan niya ang Diyos bilang isang pastol na may malasakit, nag-aalaga, at nagdadala ng kapahingahan sa Kanyang mga tupa. Sa isang mundo na puno ng ingay, pagod, at kaguluhan, ang larawang ito ay nagbibigay sa atin ng paalala na ang Diyos ay hindi lamang gumagabay—Siya rin ay nagbibigay ng tunay na kapahingahan. Ang “sariwang damuhan” ay sumisimbolo sa lugar kung  saan sapat ang lahat. Dito pinupunan ng Diyos ang ating mga pangangailangan—hindi lamang pisikal kundi lalo na ang espiritwal. Samantalang ang “tahimik na tubig” ay larawan ng kapayapaan at katahimikan, isang kalagayan kung saan ang ating kaluluwa ay nakakaranas ng pahinga mula sa pag-aalala at takot. Hindi tayo dinadala ng Diyos sa magulong tubig kundi sa lugar kung saan tayo ay makaka...

 “Sapagkat ang Diyos ang gumagawa sa inyo, upang inyong naisin at gawin ang Kanyang mabuting kalooban.” — Filipos 2:13 Sa talatang ito, ipinapakita ni Apostol Pablo ang isang napakahalagang katotohanan tungkol sa buhay Kristiyano: ang tunay na pagbabago ay hindi nagsisimula sa atin—nagsisimula ito sa Diyos. Madalas nating iniisip na kailangan nating pilitin ang ating sarili na maging mabuti, sumunod, at magbago, ngunit ipinapaalala ng talatang ito na ang Diyos mismo ang kumikilos sa loob natin upang baguhin hindi lamang ang ating ginagawa kundi pati ang ating mga ninanais. Napakalalim ng pahayag na “upang inyong naisin at gawin.” Ibig sabihin, hindi lang tayo tinutulungan ng Diyos sa ating mga kilos, kundi binabago Niya pati ang ating puso—ang ating mga hangarin, kagustuhan, at direksyon sa buhay. Ang dating ayaw nating gawin na tama, unti-unti nating ninanais; at ang dating gusto nating gawin na mali, unti-unting nawawala sa ating puso. Ito ay gawa ng Diyos sa pamamagitan ng Ka...

 “Sapagkat nalalaman ko ang mga plano ko para sa inyo, sabi ng Panginoon, mga planong pangkapayapaan at hindi pangkapahamakan, upang bigyan kayo ng kinabukasan at pag-asa.” — Jeremias 29:11 Sa gitna ng kawalan ng katiyakan, ito ang isa sa mga talatang nagbibigay ng matinding pag-asa. Ang mensaheng ito mula sa propetang Jeremias ay ibinigay sa mga Israelitang nasa pagkabihag sa Babilonia—malayo sa kanilang tahanan, puno ng pangamba, at tila walang malinaw na kinabukasan. Sa sitwasyong iyon, maaaring isipin nila na pinabayaan na sila ng Diyos, ngunit kabaligtaran ang ipinahayag Niya: may plano Siya, at ito ay mabuti. Mahalagang maunawaan na ang pangakong ito ay hindi nangangahulugang agad mawawala ang kanilang paghihirap. Sa katunayan, sinabi ng Diyos na mananatili pa sila sa Babilonia sa loob ng ilang panahon. Ngunit sa kabila nito, tiniyak Niya na ang Kanyang mga plano ay hindi para sa kapahamakan kundi para sa kapayapaan, at ang dulo ng kanilang kwento ay puno ng pag-asa. Gano...

  “At bibigyan ko kayo ng bagong puso at lalagyan ko kayo ng bagong espiritu sa loob ninyo; aalisin ko ang pusong bato sa inyong laman at bibigyan ko kayo ng pusong laman. At ilalagay ko ang aking Espiritu sa loob ninyo at palalakarin ko kayo ayon sa aking mga palatuntunan, at iingatan ninyo ang aking mga utos at inyong isasagawa.” — Ezekiel 36:26–27 Sa mga salitang ito ng propetang Ezekiel , makikita natin ang isang napakalalim at makapangyarihang pangako ng Diyos—isang pangakong hindi lamang tungkol sa pagpapatawad kundi tungkol sa ganap na pagbabago ng buhay. Ibinigay ang mensaheng ito sa panahong ang bayan ng Diyos ay malayo sa Kanya, matigas ang puso, at paulit-ulit na bumabagsak sa kasalanan, kaya malinaw na ipinapakita rito na ang tao, sa kanyang sariling kakayahan, ay hindi kayang baguhin ang kanyang sarili. Ngunit ang kagandahan ng ebanghelyo ay ito: ang Diyos mismo ang kikilos upang baguhin ang puso ng tao mula sa loob. Ang “pusong bato” ay sumasagisag sa isang pusong sar...

 “Kung kayo’y kay Cristo, kayo nga’y lahi ni Abraham, at mga tagapagmana ayon sa pangako.” — Galacia 3:29 Sa talatang ito, muling ipinapaalala ni Apostol Pablo ang isang napakalalim na katotohanan tungkol sa ating pagkakakilanlan. Sa panahon na isinulat niya ito, maraming mananampalataya ang nalilito kung kailangan pa bang sundin ang mga palatuntunan o kautusan ni Moises gaya ng pagtutuli upang maging tunay na kabilang sa bayan ng Diyos. Ngunit malinaw ang kanyang mensahe: ang pagiging bahagi ng pamilya ng Diyos ay hindi nakabase sa lahi, tradisyon, o gawa—kundi sa pagiging kay Hesus . Ang pariralang “kay Cristo” ay napakahalaga, sapagkat ito ay tumutukoy sa isang malalim na ugnayan—isang buhay na koneksyon sa Kanya sa pamamagitan ng pananampalataya. Kapag ikaw ay kay Cristo, hindi ka na itinuturing na hiwalay o dayuhan, kundi kabilang ka na sa pangako na unang ibinigay kay Abraham. Ibig sabihin, ang mga pagpapala, ang pag-asa, at ang kaligtasan na ipinangako ng Diyos noon ay para...