“Ngayon, nawa’y ang Diyos ng kapayapaan, na muling nagbangon mula sa mga patay sa dakilang Pastol ng mga tupa, na sa ating Panginoong Hesus, sa pamamagitan ng dugo ng walang hanggang tipan, ay magpakasakdal nawa sa inyo sa bawat mabuting gawa upang gawin ang Kanyang kalooban, na gumagawa sa atin ng kalugud-lugod sa Kanyang paningin, sa pamamagitan ni Jesu-Cristo; sumakanya nawa ang kaluwalhatian magpakailanman. Amen.” — Hebreo 13:20–21
Ang mga talatang ito ay isang napakagandang panalangin at pagpapala na nagpapakita ng puso ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Inilarawan Siya bilang “Diyos ng kapayapaan,” isang paalala na ang tunay na kapayapaan ay hindi nagmumula sa magandang sitwasyon kundi sa presensya ng Diyos mismo. Sa mundong puno ng kaguluhan, takot, at pagod, napakahalaga ng katiyakang ito: ang Diyos na ating pinaglilingkuran ay Diyos na nagbibigay ng kapayapaan at hindi ng kawalan ng pag-asa.
Binanggit din dito si Jesus bilang “dakilang Pastol ng mga tupa.” Tulad ng isang mabuting pastol, hindi Niya pinababayaan ang Kanyang mga tupa kundi ginagabayan, iniingatan, at inaalagaan sila. Ang muling pagkabuhay ni Cristo ay patunay na ang kamatayan, kasalanan, at kadiliman ay wala nang huling kapangyarihan. Dahil Siya ay buhay, may katiyakan tayong hindi tayo nag-iisa sa ating paglalakbay sa buhay.
Napakalalim din ng pahayag na “magpakasakdal nawa sa inyo sa bawat mabuting gawa.” Ipinapakita nito na ang Diyos ay hindi lamang interesado sa ating kaligtasan kundi pati sa ating patuloy na paglago at pagbabago. Ang salitang “magpakasakdal” ay may diwa ng paghuhubog, pag-aayos, at paghahanda. Tulad ng isang manggagawang maingat na hinuhubog ang kanyang obra, ganito rin kumikilos ang Diyos sa ating buhay. Unti-unti Niya tayong binabago upang maging handa sa paggawa ng Kanyang kalooban.
Napakahalaga ring makita na ang Diyos mismo ang “gumagawa sa atin ng kalugud-lugod sa Kanyang paningin.” Ibig sabihin, ang buhay Kristiyano ay hindi lamang bunga ng ating sariling pagsisikap. Ang Diyos ang nagbibigay ng lakas, karunungan, at kakayahan upang maisabuhay natin ang Kanyang kalooban. Kapag tayo ay nanghihina, Siya ang nagpapalakas. Kapag tayo ay naliligaw, Siya ang gumagabay. At kapag tayo ay nadadapa, Siya ang muling nagtataas sa atin.
Sa araw na ito, maaaring pakiramdam mo ay kulang ka, mahina, o hindi sapat para sa mga hamon ng buhay at pananampalataya. Ngunit tandaan mo: ang Diyos na tumawag sa iyo ay Siya ring huhubog at magpapalakas sa iyo. Hindi ka Niya iiwan na mag-isa sa proseso ng pagbabago. Habang ikaw ay nagtitiwala at sumusunod sa Kanya, patuloy Siyang kikilos sa iyong puso at buhay upang ikaw ay maging kalugud-lugod sa Kanyang paningin.
Magpahinga ka sa katotohanang ang Diyos ay hindi pa tapos sa iyo. Siya ay patuloy na gumagawa, humuhubog, at nagpapalakas araw-araw.
Panalangin:
“Ama naming Diyos, salamat dahil Ikaw ang Diyos ng kapayapaan na patuloy na kumikilos sa aking buhay. Salamat dahil hindi Mo ako pinababayaan kundi hinuhubog Mo ako ayon sa Iyong kalooban. Palakasin Mo ako sa bawat araw at tulungan Mo akong mamuhay na kalugud-lugod sa Iyo. Sa pangalan ni Hesus, Amen.”
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento