Ang Tunay na Pag-ibig sa Diyos

 

“Kayong umiibig sa Panginoon, kapootan ninyo ang kasamaan. Iniingatan Niya ang kaluluwa ng Kanyang mga banal; inililigtas Niya sila sa kamay ng masama.” — Awit 97:10

Sa panahon ngayon, maraming tao ang nagsasabing mahal nila ang Diyos, ngunit madalas ay walang malinaw na pagbabago sa kanilang pamumuhay. Sa talatang ito, ipinapakita ng may-akda ng Mga Awit na ang tunay na pag-ibig sa Diyos ay hindi lamang nasasabi sa bibig—ito ay nakikita sa ating paglapit sa kabutihan at paglayo sa kasamaan.

Kapag tunay nating iniibig ang Diyos, unti-unti nating natututunang kapootan ang mga bagay na sumasalungat sa Kanyang kalooban. Hindi ibig sabihin nito na magiging perpekto agad tayo o hindi na magkakamali, ngunit nagkakaroon tayo ng bagong puso na ayaw nang manatili sa kasalanan. Ang dating kinagigiliwan natin na mali ay unti-unting nawawalan ng puwang sa ating buhay dahil nais nating mamuhay na kalugud-lugod sa Diyos.

Napakahalaga ring maunawaan na ang paglayo sa kasamaan ay hindi para tayo maligtas sa pamamagitan ng sariling gawa, kundi bunga ito ng tunay na relasyon sa Diyos. Kapag mas nakikilala natin Siya, mas nakikita natin ang kabutihan, kabanalan, at pag-ibig Niya, at dahil dito ay mas nais nating iwan ang mga bagay na sumisira sa ating relasyon sa Kanya.

Ngunit kasabay ng utos na kapootan ang kasamaan ay ang napakagandang pangako ng Diyos: “Iniingatan Niya ang kaluluwa ng Kanyang mga banal.” Ipinapakita nito na ang Diyos ay hindi lamang nagtuturo at nagtutuwid; Siya rin ay nag-iingat at nagliligtas. Sa gitna ng mga tukso, laban, at kasamaan sa paligid natin, may Diyos na nagbabantay sa buhay ng mga nagtitiwala sa Kanya.

May mga pagkakataon na mahirap piliin ang tama, lalo na kung mas madali at mas tanggap ng mundo ang mali. Ngunit tandaan mo na ang Diyos ay tapat sa Kanyang pangako. Habang pinipili mong lumakad ayon sa Kanyang kalooban, hindi ka Niya pababayaan. Bibigyan ka Niya ng lakas upang tumayo laban sa tukso at iingatan ka Niya sa gitna ng espiritwal na laban.

Sa araw na ito, suriin mo ang iyong puso. May mga bagay ba sa iyong buhay na alam mong hindi nakalulugod sa Diyos ngunit patuloy mong kinakapitan? Hilingin mo sa Diyos na tulungan kang hindi lamang umiwas sa kasamaan kundi matutunang kapootan ito dahil mahal mo Siya.

Ang tunay na pag-ibig sa Diyos ay hindi lamang damdamin—ito ay buhay na handang sumunod sa Kanya araw-araw.

Panalangin:
“Ama naming Diyos, salamat dahil Ikaw ay banal, mabuti, at karapat-dapat ibigin. Turuan Mo akong tunay na mahalin Ka sa pamamagitan ng paglayo sa kasamaan at pamumuhay ayon sa Iyong kalooban. Bigyan Mo ako ng lakas laban sa tukso at ingatan Mo ang aking puso araw-araw. Sa pangalan ni Hesus, Amen.”