Ang Tunay na Pag-ibig

-

 



“Ang pag-ibig ay matiyaga at mabait. Hindi ito naiinggit, hindi nagmamapuri o nagyayabang. Hindi ito magaspang o makasarili. Hindi ito madaling magalit at hindi nagtatala ng mga pagkakamali. Hindi ito natutuwa sa kasamaan kundi nagagalak sa katotohanan. Ang pag-ibig ay matiisin sa lahat ng bagay, naniniwala sa lahat ng bagay, umaasa sa lahat ng bagay, at nagtitiis sa lahat ng bagay.” — 1 Corinto 13:4–7

Sa panahon ngayon, maraming tao ang may iba’t ibang pananaw tungkol sa pag-ibig. Madalas itong inilalarawan bilang isang emosyon lamang—isang pakiramdam na nawawala kapag mahirap na ang sitwasyon. Ngunit sa mga salitang ito ni Apostol Pablo, makikita natin na ang tunay na pag-ibig ay higit pa sa damdamin. Ito ay isang uri ng pamumuhay na nagpapakita ng karakter ng Diyos sa ating pakikitungo sa iba.

Ang tunay na pag-ibig ay matiyaga. Ibig sabihin, marunong itong maghintay at umunawa kahit mahirap na. Ang pag-ibig ay mabait, kaya hindi ito nananakit sa salita o kilos. Hindi ito naiinggit o nagmamataas sapagkat ang tunay na pag-ibig ay hindi nakatuon sa sarili kundi sa kabutihan ng iba.

Napakahalaga rin ng bahagi na nagsasabing ang pag-ibig ay hindi madaling magalit at hindi nagtatala ng mga pagkakamali. Bilang tao, madalas tayong nasasaktan at nadidismaya, kaya minsan ay nagtatago tayo ng sama ng loob laban sa iba. Ngunit ang uri ng pag-ibig na itinuturo ng Diyos ay marunong magpatawad at hindi patuloy na ibinabalik ang mga pagkukulang ng kapwa. Hindi ibig sabihin nito na binabalewala ang kasalanan, kundi pinipiling manaig ang biyaya kaysa galit.

Ang tunay na pag-ibig ay hindi natutuwa sa kasamaan kundi sa katotohanan. Ipinapakita nito na ang pag-ibig ay hindi bulag o sunud-sunuran sa mali. Ang pag-ibig na mula sa Diyos ay naglalapit sa tao sa katotohanan at kabanalan. Kaya minsan, ang tunay na pagmamahal ay may kasamang pagtutuwid at pag-akay sa tama.

Sa huling bahagi ng talata, sinabi ni Pablo na ang pag-ibig ay matiisin, naniniwala, umaasa, at nagtitiis sa lahat ng bagay. Ipinapakita nito na ang pag-ibig ay matatag. Hindi ito basta sumusuko kapag may problema. Ito ay patuloy na umaasa at nagtitiwala kahit sa panahon ng kahinaan at pagsubok.

Kapag binabasa natin ang talatang ito, madaling isipin na napakahirap abutin ng ganitong uri ng pag-ibig. At totoo iyon kung sa sarili lamang nating lakas. Ngunit habang mas lumalapit tayo kay Hesus, unti-unti Niyang binabago ang ating puso upang matutunan nating magmahal tulad Niya. Sapagkat ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang utos—ito ay bunga ng presensya ng Diyos sa ating buhay.

Sa araw na ito, suriin mo ang iyong puso. Ang paraan ba ng pagmamahal mo sa iba ay sumasalamin sa pag-ibig ng Diyos? May mga tao bang kailangan mong patawarin, intindihin, o mahalin nang mas totoo at mas malalim?

Hilingin mo sa Diyos na turuan kang magmahal hindi ayon sa pamantayan ng mundo kundi ayon sa Kanyang puso.

Panalangin:
“Ama naming Diyos, salamat dahil Ikaw ang pinagmumulan ng tunay na pag-ibig. Turuan Mo akong magmahal nang may pagtitiis, kabaitan, pagpapatawad, at katotohanan. Baguhin Mo ang aking puso upang maipakita ko ang Iyong pag-ibig sa aking pamilya, kaibigan, at sa lahat ng taong nakapaligid sa akin. Sa pangalan ni Hesus, Amen.”

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Pagpapalang Nagmumula sa Diyos

-
Imahe
 “Pagpalain ka nawa ng Panginoon at ingatan ka.” — Bilang 6:24 Ang talatang ito ay bahagi ng kilalang pagpapalang ibinigay ng Diyos kay Moises upang ipahayag ng mga saserdote sa bayan ng Israel. Maikli man ito, napakalalim ng kahulugan nito sapagkat ipinapakita nito ang puso ng Diyos para sa Kanyang bayan—isang pusong nagnanais magpala, mag-ingat, at mag-alaga. Kapag naririnig natin ang salitang “pagpapala,” madalas agad nating naiisip ang materyal na bagay, tagumpay, o magandang kalagayan sa buhay. Ngunit ang pagpapalang tinutukoy dito ay higit pa sa panlabas na biyaya. Ito ay ang presensya ng Diyos na kasama natin sa bawat araw, ang Kanyang gabay sa gitna ng kalituhan, at ang Kanyang kapayapaan sa panahon ng kaguluhan. Ang tunay na pagpapala ay ang katiyakang ang Diyos ay kumikilos para sa ating kabutihan. Kasunod ng pagpapala ay ang salitang “ingatan ka.” Ipinapakita nito na ang Diyos ay hindi lamang nagbibigay ng biyaya kundi Siya rin ang nagbabantay at nag-iingat sa Kanyan...
Magbasa nang higit pa

Ang Disiplina ng Pag-ibig ng Diyos

-
Imahe
  “Anak ko, huwag mong hamakin ang pagtutuwid ng Panginoon, at huwag kang mainis sa Kanyang pagsaway; sapagkat sinasaway ng Panginoon ang Kanyang iniibig, gaya ng ama sa anak na kanyang kinalulugdan.” — Kawikaan 3:11–12 Sa buhay natin, may mga pagkakataong dumaraan tayo sa pagtutuwid ng Diyos—mga sitwasyon na hindi komportable, mga pagkabigong nagtuturo sa atin, o mga pagsaway na tumatama sa ating puso. Kadalasan, kapag tayo ay kinokorek ng Diyos, ang una nating reaksyon ay magtanong: “Bakit ito nangyayari sa akin?” Ngunit sa mga talatang ito, ipinaalala ng aklat ng Haring Solomon na ang pagtutuwid ng Diyos ay hindi tanda ng Kanyang paglayo kundi patunay ng Kanyang pag-ibig. Tulad ng isang mabuting ama na nagtutuwid sa kanyang anak dahil nais niya itong lumago at mapabuti, ganoon din ang Diyos sa atin. Hindi Niya tayo hinahayaang manatili sa maling landas dahil mahalaga tayo sa Kanya. Ang Kanyang pagsaway ay hindi para tayo’y sirain kundi para tayo’y hubugin. Minsan masakit ang ...
Magbasa nang higit pa

Sapat ang Biyaya ng Diyos

-
Imahe
 “Ngunit sinabi Niya sa akin, ‘Sapat sa iyo ang Aking biyaya, sapagkat ang Aking kapangyarihan ay nagiging ganap sa kahinaan.’ Kaya’t lalong ikagagalak kong ipagmalaki ang aking mga kahinaan upang ang kapangyarihan ni Cristo ay manatili sa akin.” — 2 Corinto 12:9 Sa buhay natin, madalas nating itinatago ang ating kahinaan. Ayaw nating makita ng iba ang ating mga pagkukulang, takot, at mga laban sa buhay dahil iniisip nating ang pagiging mahina ay tanda ng pagkabigo. Ngunit sa talatang ito, ipinakita ni Apostol Pablo ang isang napakalalim na katotohanan: ang kapangyarihan ng Diyos ay mas malinaw na nakikita sa ating kahinaan. Ang mga salitang ito ay isinulat matapos manalangin ni Pablo na alisin ng Diyos ang kanyang “tinik sa laman,” isang bagay na nagdudulot sa kanya ng paghihirap at kahinaan. Tatlong beses niyang hiniling na alisin ito, ngunit sa halip na tanggalin agad ng Diyos ang kanyang pinagdaraanan, ibang sagot ang ibinigay sa kanya: “Sapat sa iyo ang Aking biyaya.” Ipina...
Magbasa nang higit pa