“Ihagis Mo sa Diyos ang Iyong Kabalisahan”



 “Ihagis ninyo sa Kanya ang lahat ng inyong kabalisahan sapagkat may pagmamalasakit Siya sa inyo.” — 1 Pedro 5:7

Sa buhay natin, hindi maiiwasan ang pag-aalala. May mga gabi na hindi tayo makatulog dahil sa problema, may mga sandaling punong-puno ang isip natin ng takot tungkol sa kinabukasan, at may mga pagkakataong tila sobrang bigat na ng mga pasaning dinadala natin. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, nagbibigay ng napakalaking kaaliwan ang paalala ni Apostol Pedro: hindi natin kailangang dalhin mag-isa ang ating mga alalahanin sapagkat may Diyos na nagmamalasakit sa atin.

Napakalalim ng salitang “ihagis.” Hindi nito sinasabing itabi lamang o bahagyang ibigay ang ating kabalisahan sa Diyos. Ang larawan nito ay tuluyang pagpapaubaya—parang pagbibitaw ng mabigat na pasan upang ipaubaya ito sa mas may kakayahang magdala nito. Maraming beses, sinasabi nating nagtitiwala tayo sa Diyos ngunit patuloy pa rin nating pinapasan ang ating mga takot at problema. Nais ng Diyos na matuto tayong magbitaw at magtiwala na Siya ang may kontrol.

Ang kagandahan ng talatang ito ay ang dahilan kung bakit natin maaaring gawin iyon: “sapagkat may pagmamalasakit Siya sa inyo.” Hindi malamig o malayong Diyos ang ating pinaglilingkuran. Siya ay Ama na tunay na nagmamalasakit sa bawat luha, takot, at pasanin ng Kanyang mga anak. Walang problema na masyadong maliit para sa Kanya at walang sakit na hindi Niya nauunawaan.

Minsan iniisip natin na kailangan nating maging matatag palagi, ngunit hindi kahinaan ang paglapit sa Diyos dala ang ating mga alalahanin. Sa katunayan, ito ay tanda ng pananampalataya. Kapag ipinagkakatiwala natin sa Diyos ang ating mga kabalisahan, ipinapakita nating naniniwala tayo na mas malaki Siya kaysa sa anumang ating kinakaharap.

Maaaring hindi agad mawala ang lahat ng problema, ngunit kapag ipinasa natin ito sa Diyos, nagkakaroon tayo ng kapayapaan dahil alam nating hindi na natin ito pinapasan nang mag-isa. Ang Diyos na nagmamalasakit sa atin ay patuloy na kikilos, gagabay, at magbibigay ng lakas sa tamang panahon.

Sa araw na ito, ano ang mabigat na dinadala mo sa puso mo? Ano ang mga bagay na paulit-ulit mong iniisip at ipinag-aalala? Huwag mo nang kimkimin mag-isa. Dalhin mo ito sa Diyos sa panalangin at magpahinga sa katotohanang may Diyos na nagmamahal at nagmamalasakit sa iyo.

Panalangin:
“Ama naming Diyos, salamat dahil tunay Kang nagmamalasakit sa akin. Turuan Mo akong ipaubaya sa Iyo ang lahat ng aking pag-aalala at takot. Kapag ako ay nabibigatan, ipaalala Mo sa akin na hindi ko kailangang harapin ang buhay nang mag-isa dahil Ikaw ay kasama ko. Punuin Mo ang aking puso ng Iyong kapayapaan. Sa pangalan ni Hesus, Amen.”

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Ang Disiplina ng Pag-ibig ng Diyos

Sapat ang Biyaya ng Diyos

May Magandang Plano ang Diyos